چه رنجی است رو به روی دختری که که دلت برایش قنج می رود بنشینی و راجب آب و هوا ، دردسرهای کاری ، حال و احوال دوستان مشترک و بیست شش موضوع مزخرف دیگر صحبت کنی . و حواست هم باشد که زیادی به چشماش خیره نشی یا اونقدر محو آهنگ صداش نشی که یادت بره تو هم باید حرف بزنی و ثابت کنی که لال نیستی ! آره باید به دست های روی میز با حسرتی نگاه کنی که نشه از روی چشمات خواندش و همزمان هی برای خودت تکرار کنی که عزیزم اینا فقط نگاه کردنی ها نکنه . . .
